vakantie Canada XV en XVI

vakantie Canada XV en XVI

17 september en 18 september, home sweet home

Vanmorgen na achten opgestaan. Toch nog maar een keer gedoucht ondanks de bath experience van gisteravond. We moeten immers nog een hele dag en nacht. Mijn man heeft koffie gemaakt met zakjes die door het hotel verstrekt zijn en volgens hem is het goed te drinken. Ik heb vannacht een hele fles water gedronken dus ik pas. Om 9 uur ontbijt. Daar heb ik een beker thee gedronken en weer die rijke granola die ze hier serveren met fruit. Dat bevalt me toch het beste. Manlief wederom ei, nu een omelet en hij drink er ook nog twee bekers koffie bij. Wat een koffieleut zeg.

Tegen tienen checken we uit. Het is halfbewolkt en het is 19 gr. C. We moeten zo’n 12 km rijden voor het antropologisch museum. Wat hebben we een plezier van onze TomTom Go. Het apparaatje heeft ons al overal gebracht. Geweldig ding. Hoewel kaartlezen ook een bezigheid is, die ik wel aardig onder de knie heb, en dat ik ook wel leuk vind om te doen. Maar mijn man vindt dit toch veel plezieriger want hij houdt niet van zoeken of naar de weg vragen. Onderweg rijden we door brede lanen met allemaal alleenstaande huizen aan de kant. Dat is hier in de buitenwijken van Vancouver gebruikelijk. Ziet er wel rijk uitgerust uit.

Aangekomen bij het museum blijkt dat het van 2 september 2008 toto 2 maart 2009 gesloten is, UH! Wegens renovatie….We besluiten dan naar het Vancouver museum te gaan, zo’n 8 km terug. Vlakbij Point Grey, een park en een strandje. Ook het maritieme museum en het observatorium zijn hier. Op dit ogenblik is de Bard Park week bezig. Een soort muziekweek. In tenten worden hier op dit stukje in Vancouver voorstellingen gegeven van Shakespeare (met muziek) In het museum van Vancouver wordt de historie van de stad weergegeven. Het blijkt dat de stad is gesticht in 1839. Dus ook maar anderhalve eeuw.

Ook zien we hier iets terug van de oorspronkelijke bewoners van dit gebied. Ik dacht de Quamish. Een volk dat leefde van de visserij en mosselvangst. Het milde klimaat trok de mensen uit het oosten aan en natuurlijk de belofte aan goud. De eerste trein kwam hier in 1890 aan. Daarna zijn er griepepidemieën, een grote brand geweest die de huizen verwoest heeft en ook de eerste en tweede wereldoorlog heeft hier zijn invloed gehad.

In Vancouver was er ook nog zoiets als een soort kristallnacht. Al in 1930. Hier niet tegen Joodse mensen maar tegen Aziaten en Indiërs. En ik denken dat onze oosterburen zoiets verzonnen hadden.smiley

Nadat de japanners Pearl Harbor gebombardeerd hadden werden alle mensen van Japanse afkomst, inclusief die in Canada geboren waren, in kampen geïnterneerd. Ook een zwarte bladzijde. Maar ook na de 2e wereldoorlog waren de Japanners nog niet van de shit af. Ze konden kiezen: of naar Japan terug of naar het oosten (Ottawa). Daar zouden ze aan werk geholpen worden. Blanke vrouwen hebben hier ook pas kiesrecht gekregen nadat bleek dat ze in de oorlog een goede bijdrage aan de economie en the war effort gaven. Pff.. Pas een tiental jaren later na de oorlog kregen alle niet blanken stemrecht. Ik dacht dat ze hier veel liberaler waren.smiley

De tentoonstelling leidde ons door de jaren 30, 40, 50, de befaamde sixties met de hippie dingen. Was wel beeldend allemaal en informatief.

In Canada leven zo’n 25 miljoen mensen dus is het erg dun bevolkt. In greater Vancouver 1,2 miljoen en in the inner city maar zo’n 500.000. Dus vergelijkbaar met een grotere plaats in Nederland. We lopen nog wat door het park en langs de oevers zien we grote bulkcarriers en containerschepen in en uit de haven van Vancouver varen. Het was grappig om te zien dat er een ‘dog on leash’ gedeelte is en een ‘dog off leash gedeelte in het park. We zien aan de overkant een stukje van het Stanleypark, daarachter een stuk van Noord Vancouver en weer daarachter in de verte de mooie bergen.

We rijden naar het vliegveld en leveren de auto in. Een man met een mobiel apparaat neemt de kilometer stand op een geeft ons een bonnetje en vraagt hoe het rijden was met de auto. Geen probleem, hij loopt even om de auto en klaar was het weer. De kilometerstand is 15949. Dat houdt in: 2798 km precies gereden. smiley

Omdat we dus al om 14.30 op het vliegveld zijn, moeten we nog lang wachten. We hebben nog een beetje geld op te maken en gaan chinees eten. Even kijken naar de winkeltjes. Niet veel loos. We drinken nog een koffie bij Starbucks. Ik heb nog wel Canadese schloty’s over maar die geef ik wel weg aan iemand die binnenkort naar Canada wil. Op het vliegveld is wire-less beschikbaar en dus schrijf ik het verslag tot dan toe. ‘Mijn man leest hem even na want ik heb wel heel erg veel typefouten gemaakt.

Na de paspoort controle zijn de duty free winkels. Niet interessant. Om 17.45 uur moeten we aan boord gaan en we vliegen om 18.45 op 17 september weg. Na een knellende ( wat een krappe toestand!) reis van 8 uur en 45 minuten met wind mee, komen we om 12.30 uur op 18 september aan op Schiphol. Ik heb geen oog dicht gedaan.

Het is aangenaam weer in Nederland. 23 gr. C.

Mijn zus en zwager kwamen ons ophalen en zetten ons voor de deur af. Het is gewoon een werkweek en kunnen niet blijven voor een bakkie of zo. Ik ben nog even bij de buurvrouw langsgegaan om te melden dat we terug zijn en morgen of overmorgen mondeling verslag zullen doen. We zijn even door de (witte) post gelopen en gaan dan een paar uurtjes slapen. We zijn immers ruim een etmaal wakker.

Om 19.00 uur staan we weer op. Wasje draaien, nieuws op TV. Gewone tijd naar bed. Dan worden we ook weer gewone Hollandse tijd weer wakker.

EINDE. smiley THE END. smiley FINITO. smiley FIN.smiley

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *