Agile in Holland

Agile in Holland

1e conferentie van AgileHolland

Op 24 oktober hield AgileHolland haar eerste conferentie. Dit keer (en misschien wel vaker?) in het gebouw van het Montessori College in Amsterdam Oost (MCO). Dit gebouw is een fraai voorbeeld van de kunsten van de architect Herzberg.

De dag begon om 9 uur met ontvangst en registratie. Ik was aan de vroege kant ondanks het feit dat de Zeeburgertunnel was afgesloten en ik via Noord en de IJtunnel gereden was. Terwijl ik met Menno, de conciërge, stond te praten hield ik entree in de gaten en ving min of meer de deelnemers op. Sommige hadden niet in de gaten waar de hoofdingang was. Waarschijnlijk omdat het trottoir grotendeels opgebroken was. Het MCO is een beetje een thuisbasis voor mij. Ik kom daar geregeld, mijn man werkt er en ik heb er menige festiviteit bezocht of aan een kunstzinnig evenement deelgenomen.

Op het filmgedeelte van het Rode Plein (een algemene ruimte met rode linoleum, vandaar de naam) werden de plenaire sessie gehouden en de ene helft van de parallel sessies. De andere helft van de parallel sessies waren op de 7e verdieping. De koffie, broodjes en andere versnaperingen werden prima geregeld door Harco en Ludmilla.

De openingspeech werd gehouden door Michael, de voorzitter van de vereniging. Hij meldde dat het aantal ‘leden/geïnteresseerden’ sinds de oprichting in april dit jaar al tot 250 was opgelopen. Als dit de trend is, is de groei bijzonder fors te noemen.

Martien introduceerde het ‘serieus gek geld spel’ en legde uit wat de bedoeling was na eerst , naar mijn smaak, een tamelijk problematisch verhaal te hebben gehouden over de functie van geld en de economie. Oef, het bleek voor mij een oefening in welwillendheid en geduld, een staat die ik een behoorlijk aantal keren heb moeten vasthouden gedurende de gehele dag; maar daarover later…

Na dit onderdeel werd koffie gedronken en genetwerkt en een deel van de tijd besteed aan het spelen van het spel. Om 11 uur begonnen de parallelle presentaties “Irritatief Development” van Joris en Ronald op het rode plein en het ‘Business Value Game’ van Vera en Pascal op de 7e etage. Ik ben naar de laatst genoemde gegaan. Was erg leuk om te doen. Als je naar de processen binnen de drie concurrerende teams keek, bleek dat het proces van samenwerking, vroege verbetering in de kwaliteit van de opleveringen, naar elkaar luisteren en met z’n allen voor de gezamenlijke (bedrijfs)opbrengst gaan, tot de beste resultaten leidden. Net als in het echte leven, zal’k maar zeggen.

Om 12 uur begon het tweede deel van de Business Value Game terwijl op het rode plein door Maarten en Ralph werd uitgelegd hoe hun bedrijf met Agile omgaat.

De groentesoep en lekkere broodjes maakten de lunch, die startte om kwart voor een tot een feestje. Om kwart voor twee vertelde een van de sponsors van het evenement over distributed scrum, terwijl Adriaans over ‘Corporate Storytelling’ verhaalde.

Ondanks dat ik over het succesverhaal van distributed scrum had gelezen, het bedrijf noemt dit ’het alternatief’, wilde ik Guido er wel eens over horen spreken. Dit startte om kwart voor twee. Mmmm, nadat hij zijn presentatie had afgerond waren er precies 3 minuten over voor vragen. Ik was eigenlijk een beetje teleurgesteld en had teveel vragen / opmerkingen en kon niet kiezen:

· Wat miljoenen lijntjes code met kwaliteit te maken heeft,

· Wat de grenzen van het opschalen van het project is,

· Hoeveel iteraties er nodig zijn voor pré projectactiviteiten voor architectuur, opstellen van kwaliteitseisen, ontwerpafspraken en teambuilding en om een basissnelheid te krijgen,

· Wat de valkuilen zijn als je een enterprise architectuur hebt en of die met gedistribueerde scrum gewaarborgd is.

· Over de vaagheid die er was over het verschil tussen een functiepunt en een story point.

· Over hoe je zorgt dat al die kleine releases worden opgepakt door de beheerafdeling van de klant en in runtime komen

· Over in welke branches de adoptie van deze vorm van Agile aanpak meer voor de hand ligt

· Over het imago van Agile in de watervalwereld en vice versa

· Over het isolement van zo’n Agile team in de organisatie van de klant en de acceptatie van het resultaat in die organisatie

· Over de competenties van de scrummasters en de go between tussen de teams en de klant

Enz. etc. Het werd wéér een persoonlijke oefening in geduldig en geen graftak zijn.

Vervolgens weer een kwartiertje voor netwerken en naar de ruimte lopen waar de volgende presentatie werd gehouden. Op het rode plein “Lean en software development’ van David en op de 7e “Pimp my retrospective” door Nicole en Willem. Ik koos de retrospectie. Een vlotte en interactieve presentatie over manieren waarop je projectevaluaties kunt houden. Leuk dus.

De debriefing van het serieuze Gek Geld spel heb ik gemist omdat ik stond te ouwenelen met een aantal mensen. Als laatste sessie kregen we een vergelijk tussen een improviserende jazzband en een improviserende organisatie gepresenteerd. Ook daar werden weer enkele serieus problematische uitspraken gedaan, tenenkrommend, getver.

Gelukkig kwam daarna de borrel en kon ik met een aantal mensen, waarmee ik voorheen slechts email contact mee heb gehad, van gedachten wisselen over tasty cup cakes, gedragswetenschap en andere interessante onderwerpen. Verder afspraken gemaakt over bijwonen van volgende evenementen en sturen van goede artikelen via email.

Het was een interessante dag. Toch vond ik dat vaak de essentie slechts vluchtig werd aangetikt en er weinig ruimte voor diepgang of discussie was. Volgende keer beter!?

Mary

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *