Zomaar een dag in de week (2)

Zomaar een dag in de week (2)

Bijna zonder oponthoud reed ik van Utrecht naar Amstelveen, hoewel mw. GPS had besloten een tukje te doen. Wie beweerde ook alweer dat, als je op navigatie instrumenten rijdt, je de omgeving slecht in je opneemt en je oriëntatiegevoel aan gort gaat? Niets van gemerkt smiley

Ik reed van Utrecht zo op Amstelveen aan en er was nog een plekje in de (ondergrondse) parkeer garage. Het was echter toch wel zo laat geworden dat ik geen lunch meer kon regelen. De vertegenwoordiger van de implementatiepartner stond al te wachten bij de vergaderruimte. Ik begroette eerst even mijn collega’s en deed staccato verslag waar ik vandaan kwam en wat ik ging doen, en nam als alternatieve lunch een bakje espresso & cappuccino in 1 bekertje.

En wauw, dit was echt een hele goede bijeenkomst. We gingen erg diep op het concept zaakgericht werken voor SVB in, wat het verschil is tussen een case en een zaak, welke techniek wat ondersteunt, wat de implicaties zijn voor de inrichting van je proces, beelden die gelijkgetrokken werden of waar verschillende inzichten duidelijk werden. Ook de betekenis van begrippen werd expliciet en hoe zaakgericht werken anders is in gemeenten ten opzichte van SVB.

Ik denk overigens niet dat we het nu allemaal eens zijn over de keuze in het Integraal Ontwerp maar we zijn ons nu wel heel echt bewust waar de verschillen zitten en waar de keuzes eigenlijk over gaan. Met andere woorden verhelderend, daar hebben we wat aan gehad!

Ook helemaal voor mij want ik krijg steeds meer inzicht in de mores van het SVB, in de (on)mogelijkheden van gemaakte platformkeuzes en de wisselwerking tussen business & techniek en views die technisch- & bedrijfsarchitecten hebben. Helemaal goed!

Dat beloofd iets voor de 4 andere themasessies die ik namens het architectuurcollectief heb uitgezet.smiley

Omdat we tot op het bot gingen liep het wel wat uit. Om 16:15 uur stond ik buiten de vergaderzaal. Mijn collega’s gingen nog even door met de loep erbij, vermoed ik. Ik moest weer op Utrecht aan. In de spits…. En dat heb ik geweten. Voordat ik de afslag Kanaleneiland bereikte had ik mij door 15 km file geworsteld en toen bleek de anderhalve kilometer in de bebouwde kom nog eens een half uur te nemen. Ondanks mijn irreglementaire U-turn op de Europalaan en fel toeterende automobilisten.

Ik kwam om even na zes uur in het Rabogebouw aan, dus reken maar uit. Maar was wel een van de eerste. Ik vond het eigenlijk best spannend. Er zou nl. gefilmd worden, er zouden microfoons zijn (welke apparaten bij mij een ‘bek vol tanden’ stand teweeg brengen) en zo’n 100 mensen van de Rabo, naast een moderator, 3 acteurs en mijn mede-lagerhuisleden.

De zaal had in het midden twee tafel waar de Lagerhuisleden tegenover elkaar zaten. Aan beide zijden van de tafels een aantal rijen stoelen met daarachter statafels. Ook in het midden vier flip-over standaarden waar 4 stellingen op stonden.

Iedereen kreeg een rode en groene kaart welke verzorgd was door het Agile Consortium (met slogan en webadres, zag er goed uit!) en een kubus met Spider info, foto’s en korte beschrijving van de Lagerhuisleden en de 4 stellingen. De ‘take away’ zal ik maar zeggen.

De moderator, Jolanda, een senior adviseur bij de bank en in haar tweede leven een regisseur startte een quiz met vragen over Agile uitgangspunten voor het ‘publiek’. Deze konden antwoorden door opsteken van een rode of groene kaart en ging door tot er een persoon over was die alle vragen goed had beantwoord. Er waren behoorlijk wat vragen nodig dus dat betekent dat toch veel mensen de basisdingen goed tussen de oren hebben.

Vervolgens werden de vier stellingen behandeld. Na dat een stelling werd geponeerd moest het publiek kiezen aan welke kant ze gaan zitten (en staan). Daarna gingen de debatsprekers / Lagerhuisleden zo’n 10 minuten met elkaar in debat en was er nog eens ca 5 minuten voor reacties uit het publiek. Daarna volgde telkens een ‘terugspeel’ improvisatie door de 3 acteurs.

De stellingen zelf bevatten iets te veel ruimte voor interpretatie. Op elk ervan zou je kunnen zeggen ‘hangt ervan af’ maar het antwoord moest natuurlijk eens of oneens zijn. Volgende keer zou ik ze wat puntiger willen. Over twee stellingen was het publiek ongeveer 50/50 verdeeld. Op de twee andere stellingen was de score 10 eens tegen 90 oneens en 1 eens tegen 99 oneens. Hi, hi, ik had voor elke stelling ‘eens’ gescoord, leuke ervaring zoveel tegengas…! Mijn mede-lagerhuisleden/ debatsprekers Jan Hendriks, Rini van Solingen en Jeroen Venneman bleken het ook helemaal leuk te vinden.

Het werd een interessante avond. Na enkele woorden van dank bij de afsluiting kregen wij en de mensen van de organisatie als herinnering een boekje van Malcolm Glawell , getiteld ‘Uitblinkers” en startte de borrel. Daar heb ik nog even nagepraat en met enkele mensen kennisgemaakt en wat ook fijn was is dat Rini aanbood om mij het boek van Jurgen Appelo te schenken (die ik zaterdagochtend al in de post kreeg!) Ondanks het feit dat mijn knorrende maag ineens enkele bitterballen te verwerken kreeg, werd het tegen 21:00 toch echt tijd om weer op huis aan te gaan.

Ik vond het echt een toffe ervaring en alles was enorm goed geregeld door Rabobank, SPIder en IIBA en ben ook erg benieuwd naar de evaluatie, de foto’s en de film (die op Youtube komt) Bedankt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *