Management 3.0, een boekreview

Management 3.0, een boekreview

Ik heb zojuist het boek van Jurgen Appelo, “Management 3.0” met ondertitel ‘leading Agile developers, developing Agile leaders’ uitgelezen.

Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. Ook vond ik het boek van Jurgen interessant omdat er een behoorlijke overlap is met de denkbeelden die ik heb over leiderschap en management. Het lijkt er bovendien op dat de boeken in de bibliotheek van de auteur minimaal voor de helft dezelfde zijn als die in mijn boekenkast staan (en door mij gelezen zijn). Daarnaast kreeg ik heel vaak een déjà vu want ik ben zelf errug met leiderschapsvraagstukken in de weer en de ervaringen die ik als ‘leidinggevende in teams, projecten en als lijnmanager heb opgedaan komen hier en daar sterk overeen met de ervaring van de schrijver. smileyAls het even lukken wil dan ga ik op niet al te lange termijn een ‘nieuwe leiderschapsfilosofie van de koude grond’ lanceren. Maar goed, daar gaat het nu niet over.

Het mooie aan het boek is dat de link naar het Agile gedachtegoed wordt gelegd én naar software ontwikkeling. Dat maakt het boek goed geschikt voor de huidige managers en de managers in spé in software ontwikkel bedrijven en software ontwikkelteams. Dat geeft het boek een grote kracht!smiley

Als het ook de managers van de 1e, 2e en 3e generatie zou moeten aanspreken dan valt dit boek in de buitencategorie. Met de 1e, 2e en 3e generatie bedoel ik, je weet wel , degene met wie we toch nog dagelijks geconfronteerd worden in een software ontwikkelomgeving en waarschijnlijk nog veel meer daarbuiten. Degene die zijn opgeleid volgens de vele gebruikelijke, niet meer van deze tijd zijnde, Anglo – Amerikaanse managementtheorieën en opvattingen.

Let wel, dit is een compliment! Maar jammer genoeg is het ook meteen de zwakte van het boek. Het spreekt een niche aan – die gelukkig wel steeds groter wordt en waar we als Agile (en Lean) gemeenschap aan werken om dat uit te breiden- en wordt niet geschikter om breder toegepast te worden. Het is daarom ook een soort van ‘preken voor de eigen parochie’. In software ontwikkeling zijn de ideeën van Agile (en Lean ook) immers veel verder dan erbuiten. Alhoewel, minder ver dan Jurgen zelf heeft ervaren; anders had hij er geen boek over geschreven.smiley

De indeling van het boek maakt het geheel erg leesbaar. Intro, verhaal met voorbeelden, kleine samenvatting per hoofdstuk. De eerste 7 hoofdstukken geven een verklaring van de theorieën en de denkbeelden erachter. In hoofdstuk 8 zit de overgang van theorie naar de behandeling van de wezenlijke verschillen tussen regels en doelen, grenzen en beperkingen, ‘leiden’ en ‘managen’. Het uitleggen van de theorieën en wat er achter schuilt doet Jurgen heel goed. Er staan een aantal waardevolle inzichten in.

Overigens vraag ik me wel af of ieder aankomend of beginnend manager in de software industrie, die over het algemeen een opleiding hebben gevolgd die passend wordt geacht in die industrie, bij het leven van het boek denk: “O, jee, moet ik hier allemaal rekening mee houden?” Voor degene die al enige tijd meelopen kan het wel een AHA ervaring zijn.

Hoofdstuk 16 (het laatste hoofdstuk) is mijn echte favoriet! Daar stelt de auteur zich heel kwetsbaar op ten aanzien van zijn eigen Management 3.0 denkraam, wat culmineert in “my model is wrong” . Toch vergelijkt hij zijn model daarnaast even zo frank en vrij met de modellen / theorieën van de ‘old school’ goeroes zoals Mintzberg, Deming en Hamel. Op deze vorm van argeloosheid, gepaard aan flink wat moed en een zekere mate van overtuiging over de bruikbaarheid van de eigen ideeën betrap ik mezelf ook regelmatig. Hi, hi. Of is hier nu sprake van scherpzinnig circulair denken?

Hoe dan ook, het is tenminste niet lineair denken. Iets waar Jurgen, terecht in mijn ogen, de beperktheid heel goed van weet bloot te leggen aan de hand van de systeemtheorie. Zie daarvoor vooral hoofdstuk 10 van zijn boek. Ook in mijn opinie slaan managers zelforganisatie, energiegevende ideeën van zomaar loslopende individuen (jawel!) en inspirerende samenwerkingsvormen helemaal plat tot de zogenaamde SMART doelen en COPAFIJTH afvinklijstjes (zelfs in lean hebben we zo’n afwerklijstje : TIMWOOD).

Waar ik een groot verschil van mening tussen Jurgen en mij ontdek, is het idee dat leiderschap een onderdeel is van MANAGEN. Alsof daar een hiërarchie in is. Misschien heb ik het wel verkeerd begrepen maar ik denk dat iedereen een leider kan zijn, al was het maar over zichzelf, bij een vereniging, van een toevallig gevormd reisgezelschap, in een acuut probleem, in een gezin of partnerschap of in een team van collega’s. Een leider behoeft helemaal niet te managen. We kunnen niet allemaal manager zijn. Tenminste, van het idee alleen al zou ik psychotisch worden. Als er al een hiërarchie zou zijn dan is wat mij betreft LEIDERSCHAP het overkoepelende begrip. Als ik volgens de systeemtheorie redeneer dan zijn beide ‘elementen’ die een onderling versterkende loop hebben en bovendien in andere contexten andere uitkomsten kunnen hebben. Of hebbik niet goed opgelet?

Enfin, dat er gebrek aan leiderschap is bij te veel managers, kan ik wel weer beamen. Als u mijn mening over het verschil tussen leiders en managers wilt lezen dan kun u mijn weblog post met nummer 82 (hoeft u alleen het stukje van de URL in uw scherm te wijzigen in: #post82 )

Ik vind het boek echt een aanrader om te lezen en ik zou ook willen zeggen in goed Nederlands: “Do try this at – your software – home”. Zet in ieder geval het boek niet ongelezen in uw boekenkast.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *